***
Wat verwacht je van het shoppen in een boetiek? Een sprookje, een plek vol mooie dingen en aardige mensen waar je de lelijke werkelijkheid even kan vergeten. De laatste bezoek aan PC Hooftstraat heeft me eindelijk overtuigd dat luxury shopping in NL gewoon niet klopt =)) Ten eerste de hilarische wannabe snobs die denken dat ze alles zijn omdat ze in een nieuwe SAAB zitten (Mwahaha, koop toch een Bentley, jij armoedezaaier!). Verkopers die je dingen proberen aansmeren die je helemaal niet wil: "Zoekt u een zwarte clutch? Hier hebben we een prachtig exemplaar van Louboutin... Hoezo wilt u er een zonder studs? Met studs is het toch veel leuker! Niet?" *ignooooooooooore* En sorry dat ik het zeg, maar de meesten van hun zijn totaal onprofessioneel, kennen de collecties niet en zijn gewoon irritant en onvriendelijk.
Hermes (en ik gaf ze ook nog een tweede kans ondanks het feit dat de SA's me de laatste keer totaal negeerden toen ik een sjaal wou kopen voor mijn schoonmoeder): ik was toen net op zoek naar een nieuwe parfum, en Hermes was een van de kandidaten, maar waarschijnlijk waren twee russische dames met Burberry tassen veel interessanter. Mijn geld zullen ze in ieder geval niet zien =)))
Chanel: ik wist echt niet of ik moest lachen of huilen, dames die geen onderscheid kunnen maken tussen exclusieve cosmetische lijnen voor boetieks en de "gewone" collecties (ik vroeg nog in een ijdele hoop of ze net als Chanel Brussel de nagellakken van Paris-Shanghai collectie zouden verkopen, maar die schapen stuurden me naar de Bijenkorf =))) Vervolgens kenden ze niet eens de noten van Les Exclusives de Chanel parfums. Ik bedoel als je toch voor een modehuis gaat werken dan kan je toch net zo goed interesse gaan tonen in de dingen die je gaat verkopen of vraag ik te veel? Het is Chanel, for God's sake, prachtige spullen, mooie geschiedenis!
Het enige lichtpuntje, the shining beacon of hope, was de Louis Vuitton winkel, waar een heel aardig meisje me alle portemonnaie's heeft laten zien en de info opschreef die ik nodig had. Het voelde gewoon zoals het hoort =)))
Duuuuuuus! Lang leve LV, PC zuigt!!!
Hermes (en ik gaf ze ook nog een tweede kans ondanks het feit dat de SA's me de laatste keer totaal negeerden toen ik een sjaal wou kopen voor mijn schoonmoeder): ik was toen net op zoek naar een nieuwe parfum, en Hermes was een van de kandidaten, maar waarschijnlijk waren twee russische dames met Burberry tassen veel interessanter. Mijn geld zullen ze in ieder geval niet zien =)))
Chanel: ik wist echt niet of ik moest lachen of huilen, dames die geen onderscheid kunnen maken tussen exclusieve cosmetische lijnen voor boetieks en de "gewone" collecties (ik vroeg nog in een ijdele hoop of ze net als Chanel Brussel de nagellakken van Paris-Shanghai collectie zouden verkopen, maar die schapen stuurden me naar de Bijenkorf =))) Vervolgens kenden ze niet eens de noten van Les Exclusives de Chanel parfums. Ik bedoel als je toch voor een modehuis gaat werken dan kan je toch net zo goed interesse gaan tonen in de dingen die je gaat verkopen of vraag ik te veel? Het is Chanel, for God's sake, prachtige spullen, mooie geschiedenis!
Het enige lichtpuntje, the shining beacon of hope, was de Louis Vuitton winkel, waar een heel aardig meisje me alle portemonnaie's heeft laten zien en de info opschreef die ik nodig had. Het voelde gewoon zoals het hoort =)))
Duuuuuuus! Lang leve LV, PC zuigt!!!
